şimdi nerede tüm çiçekler?
defterlerin, derin bir adanmışlıkla süslenmiş kitapların arasına koyduk hepsini.
yeri belli diye
ve nerede soldukları
putlaştılar durdukları yerde
tapındık hiç görmeden
günü gelince kaybolana dek
her biri
tek tek
önce ortanca
civanperçemi belki sonra
o gün
soğuk akşamda
taş betonda
arkada ağaçtan surumuz
bir boru gibi dallı budaklı
üflenmemiş tüm tomurcuklarıyla
tanıklık ediyorlar bize
anımsıyor musun
-anımsıyorum-
tüm çizgileri ve hepsinin çirkinliğini
ve söylemediğini
kitapların arasındakilerin
kaybedilenlerden yana olduğunu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder