Şimdi hep bir ağızdan bağırıyorlardı:
"Ulu Heoghrim!
Yolumuza ışık tut,
Düşmanlarımızı küle çevir,
Kızıl bir günde,
Karşıla bizi titreten zafer çığlığınla!"
Ve cesur askerler gece boyunca Temr topraklarını inletti. Köylerdeki yerliler böylece anladı Kükreyen Feärd'ın geldiğini. Ne zalim bir adamdı ki şafağı hiçbiri görmeyecekti.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
birtakım iç dökmeler ve bahçe hortumu öykünmesi
Kendimi bildim bileli bir takım sıkıntılarım var. Psikolojik. OKB. Bu cümle biraz tuhaf oldu. Pek içime sinmedi. Sanki biraz gerçeği... eksi...
-
Akşamüstü. Cuma yahut perşembe. Saat neredeyse altı olmuş. Mesai bitmemiş ama bitirdim. Yerimden kalktım, vedalarımı ettim, asansöre yöneldi...
-
Sanki bir şey olacak. Sanki bir esinti, belki bir titreme olacak. Bir şey hissedeceğim. Beklediğim türden. Sanki bir elimi kaldırsam, rüzga...
-
Özlem her yanımda. İçimde. Beynimde. Gözlerimin arkasında. Bazen izliyor. Plastik sandalyelerin kırık kolluklarında kendisini buluyor. Sarı ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder