21. iş, zorundalık'lar, tahaddüs.

İş.

Eh, iş başladı tekrardan. Bu gündelik yazılarım da gecikecek, akşamları bulacak, işler bu yoğunlukta giderse. İşin, yapmak zorunda olduğumuz bir şeyin, bizi bizi yapan şeylerden uzakta kalmamıza yol açması çok boktan. Yanlış meslek. Yanlış sistem. Elden ne gelir. 26’ya merdiven dayadım. Hayatımı tümden değiştirecek gücüm yok ve bundan utanmıyorum.

 

Zorundalık'lar.

Yalnızlık bir başka sarsıyor bugünlerde. Fakat yüzleşiyorum. Sanırım uzun zaman sonra, gerçek anlamda ilk defa yüzleşiyorum. Soğuk, ıssız, sesli, sessiz. Her şey bir arada. Hem dost hem düşman gibi. Hem yakından hem uzaktan. Bazen arıyorum, yokmuş gibi hissettiriyor. Birden ensemde beliriyor sonra. Bazen olmayacağını düşünmek imkansızlaşıyor. Fakat işin aslı, sanırım bu gerekli. Sanırım hayatımın devamı için, olmam gereken insan için, kendim için, benim bir süre zorunlu olarak yalnız kalmam gerekiyor. Bir anda çok fazla insana karıştım. Kendimi unuttum. Neyi severdim, neyi isterdim, benim düşüncelerimle diğer insanların düşünceleri arasındaki denge noktasını kaybetmeye başladım. Salt kendi halimde takılmayı, yalnızca benim zevk aldığım şeyler yapmayı ve asla ve katta kendimden başka kimseyi düşünmemeyi tekrardan öğrenmem gerekiyor. Öğrendikten sonra, kontrollü bir şekilde unutup, dengeyi, ölçüyü sağlamalıyım. İlkin yalnızlığı sevmeme nedenimle barışmam lazım: Kendimle baş başa kalmak. Bunu istemiyorum çünkü düşünüyorum ve istemsiz bir şekilde son aylarımı istemediğim şeyleri düşünürken buluyorum kendimi. Korktuğum, bana zarar veren, olumsuz, mutsuz, huzursuz hissettiren şeyler. Düşünmek zorundaymışım gibi geliyor. Düşündüm de. Günlerce hem de. Bir çıkış yolu yok. Bir kabullenmeye bağlı her şey. Tek bir kabullenme de değil, tekrar tekrar verilmesi gereken bir kararlar silsilesi. Bu tanımı çok seviyorum. Daha önce de kullandım. Korkmayı bıraktım. Sadece bıktığımdan istemiyordum artık. Ancak belki de zorundalıktır bu. Belki yanlış anlıyorum bir şeyleri. Bilmiyorum. Yalnızlıkta bulacağım gibi cevabı. Her şeyin anlamı bu. Hayır, her şeyin anlamı bu olmak zorunda.

 

Tahaddüs.

Bugün tebligat kanununa bakmam gerekti. Baya bir zaman sonra hem de. Tekrardan bu kelimeyle karşılaştım. Bir ara anlamını hatırlayamadım, baktım. Peyda olmak cümlesi çok hoşuma gider. Tahaddüs de birden ortaya çıkmak, birden peyda olmak anlamına geliyor. Edebi dilde bu anlamda kullanılmış yani. Eh, pek çok öykümde, birden peyda oldu gibi cümleler kurduğuma rastlanılabilir. Düşündüm; artık tahaddüs etti desem ne olur? Bok gibi olur. Evet, bu kadar.

 

İyi akşamlar.