yılmazlardan bir kimse
öfke içini kemiriyor, ne yazık,
söyleseler ona
faydasız olduğunu bu uğraşın,
biliyorum ki kabul etmez
reddeder,
haktır uğraşmak der.
öfke içini kemirmeye devam ederken,
çağlayandan akan bir suyun ucunda gibi
bir kayalığın alazına asılı
çaresizce asılı kalır.
“elden ne gelir” der,
elinden bir şey gelmez,
ya asılarak ya da çarparak gelecek ölüm,
elbet gelir.
öfkesinin içini açsa,
göğsü bir sergi misali yarılsa,
çaresiz bir ölümden gayrısını
gören olmaz,
ve suyun sesi gürleşir,
o öldükçe, öfkesi dirildikçe,
çağlayanlara bağlanan sayısız nehrin yosunları,
içine işler, içine yerleşir, öfkesine
erişir,
fayda etmez.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder